Hazar’dan Avrupa’ya uzanması planlanan 22,1 milyar avroluk yeşil enerji koridoru, Azerbaycan’da üretilecek yenilenebilir elektriği Gürcistan ve Karadeniz üzerinden Romanya ile Macaristan’a ulaştırmayı hedefliyor.
Dünya Bankası belgelerine göre Türkiye ve Bulgaristan üzerinden geçecek kara hattının toplam maliyeti daha düşük olabilirdi. Ancak bu güzergâhın Türkiye ve Bulgaristan şebekelerine, geçiş tarifelerine, piyasa kurallarına ve sınır ötesi iletim kapasitesine bağımlı hâle geleceği değerlendirildi.
Peki Avrupa neden daha pahalı olmasına rağmen Karadeniz’in altından geçecek doğrudan bağlantıyı tercih etti? Türkiye belirli bir ülke tarafından mı dışarıda bırakıldı, yoksa kararın arkasında güzergâh çeşitliliği ve enerji ticaretini doğrudan kontrol etme isteği mi bulunuyor?
Bu özel dosyada projenin maliyetini, güzergâhını, Rusya’nın konumunu, Dünya Bankasının Türkiye alternatifi hakkındaki değerlendirmesini ve Ankara’nın “Elektriğin TANAP’ı” olarak tanımladığı ayrı koridoru inceliyoruz.
Kamuya açık belgelerde Türkiye’ye karşı uygulanmış bir vetoyu gösteren kayıt bulunmuyor. Buna karşılık Avrupa’nın, Türkiye şebekesine bağlı olmayan ikinci bir enerji güzergâhı oluşturmak istediği görülüyor.
Sokak Analiz Medya